صفحات

وبلاگ اقتصادی - اجتماعی

۱۳۸۸ فروردین ۱۰, دوشنبه

ما فقیرترین نیستیم


قبلاً نوشته بودم که چند ماهی است در مورد کشور های منطقه منا(خاورمیانه و آفریقای شمالی) مطالعه می کنم.ایران هم یکی از کشورهای همین منطقه است.ایران از لحاظ سطح درآمد یکی از کشورهای با درآمد متوسط پایین است.
کشورها از نظر سطح درآمد بر اساس تقسیم بندی بانک جهانی به پنج دسته تقسیم می شوند:درآمد پایین-درآمد متوسط پایین-درآمد متوسط بالا-درآمد بالا (عضو کشورهایOECD ) وکشورهای با درآمد بالا (غیر عضو کشورهایOECD )
بر اساس تقسیم بندی بانک جهانی55 کشور متعلق به گروه دوم یعنی درآمد متوسط پایین هستند.ایران ،مصر،تونس،الجزیره،مراکش،سوریه،فلسطین،جیبوتی و عراق کشورهای ازمنطقه منا هستند که در این ناحیه درآمدی قرار دارند.
خلاصه اینکه ما در یکی از کم درآمد ترین مناطق جهان(خاورمیانه)و یکی از کشورهای کم درآمد این منطقه قرار داریم.
اما خیلی ناراحت نباشیم.53 کشور دیگر در دنیا هستند که از لحاظ سطح درآمد در پایین ترین سطح قرار دارند.اسامی این کشورها برای شما کاملاً نا آشناست به جز یک کشور و آن هم افغانستان.

باید بیشتر بنویسم


این روزها علیرغم اینکه مطالب زیادی برای نوشتن داشته ام ولی فرصت و همت  برای نوشتن کمتر بوده است.صبح که از خواب بیدار می شوم تا شب فکرم مشغول درس و مشق است.دو هفته به امتحانات پایان ترم باقی مانده و هنوز کلی کار انجام نشده دارم.ولی باید سعی کنم بیشتر بنویسم.نباید فراموش کنم که یک وبلاگی هم دارم.

۱۳۸۷ اسفند ۳۰, جمعه

بهار در بهار



الآن نیم ساعت به سال تحویل باقی مانده است.ما نیز نشسته ایم 

و میهمان آوای خوش موسیقی اصیل ایرانی و

مثل هرسال منتظر سال تحویل.

دیشب انجمن دانشجویان ایرانی مراسم جشنی به مناسبت عید نوروز برگزار کرد.جشن خوبی بود.باشگاه ورزشی هنرمندان اجرای برنامه ها را به عهده داشتند.مجری برنامه جواد هاشمی (هنرپیشه تلویزیون و سینما)بود.امشب هم ایرانی های ساکن در مجتمع مسکونی ما(دسامینیوم)جشن با حالی برگزار خواهند کرد.مهدی عقیلی که دوست و هنرمند بسیار عزیزو دانشجوی رشته موسیقی است یک ساعت کنسرتی با عنوان موسیقی اقوام ایرانی اجرا خواهد کرد.

نوروز برای همه ایرانیان بوی بهار میدهد.در هر کجای دنیا که باشند.ممکن است الآن در برخی از کشورها زمستان باشد ولی برای ایرانیها ی ساکن در آب و هوای زمستانی هم نوروز بوی بهار دارد.مالزی که همیشه آب و هوای بهاری دارد امروز بهار در بهار است.

بهارتان مبارک

۱۳۸۷ اسفند ۲۴, شنبه

خاطراتی از آن هفت سال ( قسمت دوم:میز پیمانکار)

اگر چه شاید هفت سال سابقه کار من در شرکت توزیع برق استان اصفهان برای مدیران آن شرکت به پشیزی هم نیرزد اما دوست ندارم فراموش کنم که هفت سال از بهترین ایام زندگی ام را در آن شرکت گذرانده ام.تلاش میکنم برخی از خاطرات را قبل از آنکه فراموش کنم بنویسم.

مجموعه "خاطراتی از آن هفت سال"خاطراتی است که از آن هفت سال به یاد دارم.

چهار پنج ماهی از استخدام من گذشته بود.یک روز آخر وقت همکاران در برق مبارکه مشغول جمع و جور کردن کارهای پایان وقت بودند.در باز شد  و مسوول حراست شرکت توزیع استان وارد شدند.همینطور که در حال حرکت بودند جواب سلام ما را دادند.چند قدمی وارد سالن شده بودند که با دیدن یکی از پیمانکاران ناراحت شدند و داد کشیدند که چرا شما به عنوان یک پیمانکار پشت میز یک کارمند نشسته اید.خیلی عصبانی شده بود و با چهره ای افروخته سر پیمانکار داد میکشید.یکی از پیمانکاران پشت یک میز نشسته بود و مشغول پر کردن یک سری فرم بود.احتمالاً چند تا فرم اداری مربوط به حواله انبار یا صورت وضعیت پر میکرد.رئیس اداره مالی اداری را صدا زد و سر او داد کشید که چرا اجازه میدهید پیمانکار پشت میز همکاران بنشیند.

پیمانکار رنگی به رو نداشت.متحیر شده بود و نمی دانست چه بگوید.بعد که آقای مسوول حراست رفت ،پیمانکار نگاهی به من کرد و گفت کجا بنشینم این فرمها را پر کنم؟واقعیت مطلب این بود که این میز مربوط به هیچکدام از همکاران نبود.یک میز اضافی بود که کنار آبدارخانه گذاشته بودند و هر کسی می توانست از آن استفاده کند.نگاه و پرسشی که آن پیمانکار از من داشت فراموش ناشدنی بود.

بعد که رئیس اداره خدمات مشترکین در برق شاهین شدم توجه داشتم که هیچ کس از کسانی که تحت عنوان پیمانکار در ادره زیر مجموعه من مشغول هستند چنین مشکلی نداشته باشند.من هم خیلی حساس بودم که کسی از غیر همکاران پشت میز همکاران ننشیند.

خاطره آن روز دو نکته برای من برجسته تر میکرد:

1- میز یک مسوول فراتر از یک میز است.میز یک مسوول در واقع سمبلی از مسوولیت اوست.شاید به همین دلیل بعضی اوقات از کلمه میز به جای کلمه مسوولیت یا مقام استفاده می شود.

2- پیمانکاران بخش مهمی از اداره ما بودند و هستند.پیمانکار یعنی بخش خصوصی و همه کارمندان در بخش های دولتی باید بپذیرند که پیمانکاران از آنها کم اهمیت تر نیستند.بی احترامی به پیمانکاران به همان اندازه بد است که بی احترامی به مدیران یک سازمان دولتی بد است.



۱۳۸۷ اسفند ۱۹, دوشنبه

از مالزی چه خبر؟ (قسمت هشتم:اینجا صدای زن حرام نیست)



امروز به مناسبت تولد پیامبر-صلی الله علیه و سلم-در مالزی تعطیلی عمومی است.تلویزیون به این مناسبت برنامه های خاصی اجرا میکند و ازجشن های که در مالزی برگزار می گردد گزارش میدهد.طبیعی است که این جشن های اسلامی در مالزی با جشن های اسلامی در ایران  تفاوتهایی داشته باشد.برای مثال می توان به اجرای سرود و آواز و ترانه توسط خانم های محجبه و مسلمان اشاره کرد.اینجا تلویزیون به همان اندازه که اجرای برنامه موسیقی توسط آقایان را پخش میکند به اجرای برنامه توسط خانم ها التزام دارد.منظور اینکه در مالزی گوش دادن صدای زنان برای مردان مسلمانان حرام نیست.

چند ماه پیش که مسابقات بین المللی قرائت قرآن در مالزی برگزار گردید شبها به صورت مستقیم این مسابقات از شبکه یک تلویزیون مالزی پخش میشد.در آن مسابقات هم زنان مالایی و همچنین دیگر کشورهای اسلامی با صدای خیلی زیبا قرآن قرائت میکردند.

عکس های فوق  به یکی از این هنرمندان  به نام واحدا مربوط است.